KELLI: Work/Life balance is niet waar jij en ik het voor doen. Maar jij staat nog vaker “aan”, denk ik. Meetings, events, telefoontjes, … Jouw bureau is overal en nergens (op een vuilbak in het station being the weirdest one :)) ). Ik ben dus wel benieuwd: stel dat je een dag helemaal niks moet, helemaal leeg, hoe ziet die dag er dan uit?
ELLEN: Zalig… vooral het idee dat ik me 's morgens eens niet moet haasten. Gewoon rustig wakker worden en eindeloos aan de ontbijttafel blijven zitten. Geurkaars aan, radio op de achtergrond, een stapel magazines en kranten erbij. Als ik daarmee de hele voormiddag kan vullen, ben ik al een gelukkig mens. Daarna graag een stevige wandeling. Bos, strand, stad… maakt niet zoveel uit. Liefst wel met een doel: een lekkere koffie onderweg, wat people-watching in de zomer of een warme choco in de winter. Als zo’n dag maar op mijn eigen tempo mag.
KELLI: Je kwam destijds als echte Ostendaise (met schoon accent) journalistiek studeren aan de hogeschool in Mechelen. Ondertussen zijn Oostende en Brussel jouw thuis. Is er iets wat je bijbleef van Mechelen uit die tijd? En wat is de allereerste plek waar je iemand mee naartoe zou nemen in Oostende en Brussel.
ELLEN: Van Mechelen herinner ik me vooral de dagelijkse wandeling door de Botanique, van ons appartement naar de hogeschool. Midden in de stad wonen en toch elke dag door zo'n prachtig park naar school kunnen wandelen: dat vond ik echt een cadeau. En de heerlijke kriekenflappen van bij de bakker. Die kende ik als Ostendaise niet echt. Jullie liefde voor krieken is me duidelijk bijgebleven.In Brussel neem ik je mee naar de nieuwe Wide Awake op de Vlaamsesteenweg. Heerlijke koffie, een prachtig interieur en een terrasje dat perfect is om mensen te kijken. In Oostende blijft Et Alors mijn favoriet. Zonsondergang boven zee, goeie muziek, een fijn interieur en heerlijke hapjes. Emma, Arne en hun team doen dat zooo goed. Een glas erbij, wat gebakken worst of gesmolten camembert op tafel… Meer moet dat niet zijn.
KELLI: En ik ken dan weer niemand die zo goed kan netwerken als jij. Jij wandelt elke ruimte vol zelfvertrouwen binnen, en wandelt een uur later buiten met 8 nieuwe contacten en 3 verse ideeën. Ik zou me eerder in een hoekje verstoppen :))) Is dat iets wat jij altijd hebt gehad? Of leerde je het jezelf aan, en is er een trucje?
ELLEN: Haha, absoluut aangeleerd! Toen ik pas bij bpost werkte, ging ik regelmatig naar grote congressen en netwerkevents waar ik werkelijk niemand kende. Ik herinner me nog een congres in de Lamot in Mechelen waar ik ongeveer elk halfuur naar het toilet vluchtte. Niet omdat ik zo nodig moest, maar om mezelf even moed in te spreken. En dan: hup, terug die zaal in! Ondertussen gaat dat gelukkig vanzelf. Tot lichte ergernis van mijn lief, want ik begin zelfs aan de supermarktkassa of aan een festivalbar met wildvreemden te babbelen. Mijn truc? Maak het niet te ingewikkeld. Een gesprek hoeft niet meteen diepzinnig te zijn. Een open houding, oprechte interesse en gewoon durven beginnen. En als het niet klikt? Ook geen ramp. Next!